In dankbare nagedachtenis, Marjan Minnesma

De laatste keer dat de meesten van ons haar zagen, was tijdens de Klimaatmars in oktober 2025, op het Malieveld. Dat ze zó ziek was wisten we, net als de meeste andere mensen in haar omgeving, niet.

1/3 urgentie, 2/3 oplossingen

Maar weinig mensen zetten zich zo onvermoeibaar in, om te wijzen op de risico’s van niks doen én de kansen die er zijn anders te doen en samen.

Ze kwam óveral binnen, bij bedrijven, ministeries en rechtbanken. Ze stopte drie levens in één, zegt ze zelf in Nieuwsuur, tijdens een interview dat is opgenomen begin 2025.

Opschalen en opschieten

Sinds ze in 2007 Urgenda oprichtte was ze vaak geen avond thuis. En tóch offerde ze er nóg een op: om in 2017 in Huize Lydia de leden van Zuiderlicht haar verhaal te vertellen.

Dat verhaal, over Opschalen en opschieten, staat nog steeds en daarom delen we het nog een keer. Opdat we er mee verder gaan in de tijd die jou niet meer gegeven is.

Dank

Dank Marjan, voor je jarenlange inspiratie, je soms strenge en altijd stralende aanwezigheid.